W programie mogą brać udział przedszkola oraz oddziały przedszkolne przy szkołach znajdujące się na terenie całej Polski.
Udział w programie:
• Zgłoszenie do programu- prawidłowe wypełnienie „on-line” przez dyrektora przedszkola lub wskazanego przez niego nauczyciela, formularza zgłoszeniowego, który dostępny jest na tutaj lub wydrukowanie go i przesłanie na numer faksu (033) 873 19 26. Po zgłoszeniu do programu przedszkole otrzymuje materiały do realizacji programu oraz upominki edukacyjne.
Po zgłoszeniu, przedszkole otrzyma także Certyfikat.
Program trwa do końca roku szkolnego tzn. do czerwca 2012. Przedszkola do tego czasu mogą prowadzić działania ekologiczne w ramach programu.
Tytuł „Kubusiowi Przyjaciele Natury” jest przyznawany na 1 rok. Zazasdy przedłużania tytułu na kolejne lata będą zawarte w Regulaminie w kolejnej edycji Programu.
Wystarczy zgłosić się do programu oraz zrealizować 3 scenariusze ekologiczne i wybrane działania z listy. Certyfikat, potwierdzający tytuł "Kubusiowi Przyjaciele Natury" znajduje się w przesyłce wysyłanej po zgłoszeniu.
Informacja w
Program jest organizowany przez firmę Tymbark wiodącego producenta soków, nektarów i napojów w Polsce. Właściciel marek Kubuś i Tymbark (www.tymbark.com.pl www.kubus.pl)
Jeżeli przedszkole wysyła sprawozdanie ze zdjęciami dzieci, należy wówczas przesłać również oświadczenie rodzica lub innego prawnego opiekuna każdego dziecka. Dokument ten jest jednoznaczny z wyrażeniem zgody przez rodzica lub prawnego opiekuna na udział danego dziecka w Programie i zgodę na przetwarzanie danych osobowych tego dziecka.
• Wzór oświadczenie dostępny jest w Regulaminie na stronie www.przyjacielenatury.pl w zakładce Zostań Kubusiowym Przyjacielem Natury.
W tym roku Raport podsumowujący działania nie jest obowiązkowy. Jeżeli przedszkolechce podzielić się swoją opinią o programie lub zdjęciami może przeslac je na adres: przyjacielenatury@kubus.pl
Przyroda to zbiór elementów, które dzielimy na ożywione i nieożywione, a które są ze sobą wzajemnie powiązane. Zatem przyroda to działający, pozostający w stanie dynamicznej równowagi - system. Każda zmiana w takim systemie pociąga za sobą całą lawinę nieprzewidywalnych skutków. Na przykład wyginięcie jednego tylko gatunku zwierzęcia może spowodować zanik innych gatunków, dla których ten pierwszy był pożywieniem, albo nadmierny rozwój populacji innego gatunku, dla którego z kolei ten pierwszy był naturalnym wrogiem.
Pojęcie przyrody często jest zamiennie stosowane z pojęciem natury. Oba te terminy obejmują składniki ożywione: zwierzęta i rośliny, grzyby i mikroorganizmy oraz nieożywione: ziemię w rozumieniu – gleba, powietrze, wodę, skały, kamienie, składniki mineralne itp
Ekologia (gr. oíkos + lógos = dom + nauka) – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody, zajmująca się badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami, a ich środowiskiem oraz wzajemnie między tymi organizmami..
Najbardziej obrazowo można przedstawić ekosystem jako środowisko (biotop), w którym żyją połączone zależnościami organizmy żywe (biocenoza). Ekosystem jest wyróżniającą się częścią przyrody. Na przykład ekosystemem jest las, staw czy łąka. Zatem ekosystem łąki, ma zarówno inny biotop - czyli środowisko życia organizmów żywych, jak i inną biocenozę - czyli charakterystyczne zwierzęta i rośliny, niż ekosystem leśny.
Odpowiedź jest bardzo prosta. Naturę niszczy każdy czynnik naruszający zależności obowiązujące w ekosystemie lub zmieniający któryś ze składników przyrody.
Park narodowy jest to obszar wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha. Na jego terenie ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe. Pierwszy i najstarszy park narodowy na świecie to Park Narodowy Yellowstone w Stanach Zjednoczonych o pow. 8980 km2 (polskie Parki Narodowe zajmują łącznie obszar 3000 km2).
W Polsce są 23 parki narodowe.
Rezerwat przyrody to obszar zachowany w stanie naturalnym lub mało zmienionym, wyróżniający się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi. Obejmuje:
Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami, np. nie można tu wznosić nowych obiektów budowlanych (z wyjątkiem potrzebnych miejscowej ludności). Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji. W Polsce znajduje się 120 parków krajobrazowych (stan na dzień 31 grudnia 2007) o łącznej powierzchni ok. 2,5 mln ha.
Pomnikami przyrody są pojedyncze twory przyrody ożywionej i nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz takie, które odznaczają się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów, np.: drzewa okazałych rozmiarów, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie.
Użytkami ekologicznymi są zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów, mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej - naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków roślin, zwierząt, i grzybów, ich ostoje oraz miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania. Istotnym powodem tworzenia użytków ekologicznych jest potrzeba objęcia ochroną niewielkich powierzchniowo obiektów, ale cennych pod względem przyrodniczym. Nie mogły one być objęte ochroną rezerwatową ze względu na niewielką powierzchnię i zazwyczaj mniejszą rangę ich walorów przyrodniczych.
Obszar chronionego krajobrazu to forma ochrony przyrody. Obszary takie zajmują rozleglejsze tereny niż parki krajobrazowe i obejmują pełne jednostki środowiska naturalnego, takie jak doliny rzeczne, kompleksy leśne, ciągi wzgórz, pola wydmowe, torfowiska Obszary chronionego krajobrazu są przeznaczone głównie na rekreację, a działalność gospodarcza podlega tylko niewielkim ograniczeniom (zakaz wznoszenia obiektów szkodliwych dla środowiska i niszczenia środowiska naturalnego).
Stanowiskami dokumentacyjnymi są niewyodrębniające się na powierzchni lub możliwe do wyodrębnienia, ważne pod względem naukowym i dydaktycznym, miejsca występowania formacji geologicznych, nagromadzeń skamieniałości lub tworów mineralnych, jaskinie lub schroniska podskalne wraz z namuliskami oraz fragmenty eksploatowanych lub nieczynnych wyrobisk powierzchniowych i podziemnych.
Segregacja to rozdzielenie odpadów według rodzaju materiału, z jakiego zostały wykonane i oddzielenie materiałów nadających się do ponownego wykorzystania.
Pojemniki w kolorze białym przeznaczone są na bezbarwne: butelki szklane po napojach i żywności, butelki po napojach alkoholowych, szklane opakowania po kosmetykach.
Pojemniki w kolorze zielonym przeznaczone są na szkło kolorowe. Nie wolno jednak wrzucać do nich takich samych odpadów jak w przypadku pojemników na szkło białe.
Baterie, przeterminowane lekarstwa są odpadem niebezpiecznym. Należy je wrzucać do specjalnych oznaczonych pojemników. W żadnym wypadku nie mogą trafić na składowisko odpadów.
Do pojemników niebieskich wrzucamy: gazety i czasopisma, katalogi i prospekty, papier szkolny, biurowy, książki w miękkich okładkach lub z usuniętymi twardymi okładkami, torebki papierowe, papier pakowy, pudełka kartonowe i tekturowe, tekturę.
Do pojemników w kolorze żółtym wrzucamy: plastikowe butelki po napojach, plastikowe butelki po płynach do mycia, plastikowe zakrętki, plastikowe torebki, worki, reklamówki, plastikowe koszyczki po owocach, puszki po napojach, puszki po konserwach, drobny złom żelazny, metale kolorowe i kapsle.
Recykling to powtórne przetworzenie w procesie produkcyjnym materiałów odpadowych w celu uzyskania materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub innym celu, w tym też np. kompostowanie.
Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami, np. nie można tu wznosić nowych obiektów budowlanych (z wyjątkiem potrzebnych miejscowej ludności). Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji.
W Polsce znajduje się 120 parków krajobrazowych (stan na dzień 31 grudnia 2007) o łącznej powierzchni ok. 2,5 mln ha.